| قابل توجه |
|
|
|
|
قانون تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت ماده واحده – کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت مورخ ۲۲/۹/۱۳۸۵ هجری شمسی برابر با 13 دسامبر 2006 میلادی مشتمل بر پنجاه ماده به شرح پیوست تصویب می گردد و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه تودیع اسناد تصویب آن با رعایت تبصره های زیر داده می شود: تبصره ۱- وزارت رفاه و تامین اجتماعی (سازمان بهزیستی کشور) و بنیاد شهید و امور ایثارگران به عنوان مراجع ملی موضوع ماده (۲۳) کنوانسیون تعیین می گردند تا با هماهنگی یکدیگرنسبت به اجراء مفاد کنوانسیون اقدام نمایند. تبصره ۲- با توجه به ماده (۴۶) کنوانسیون ، جمهوری اسلامی ایران خود را ملتزم به رعایت آن دسته از مفاد کنوانسیون که مغایر با موازین حقوقی جاری خود باشد نمی داند . قابل توجه در حالی که بموجب قسمتهای الف و ب و بند ۳ و قسمت خ ماده ۴ کنوانسیون تحت عنوان تعهدات کلی دولتهای عضو کنوانسیون به وضع قوانین لازم برای رسمیت شناختن حقوق انسانی و آزادیهای پایه معلولین متعهد شده اند . شرط مقرر در تبصره ۲ قانون مذکور دایر به تاکید بر رعایت «موازین حقوقی جاری» کشور به معنای عدم تعهد به تجدید نظر در قوانین کشور در انطباق با موازین کنوانسیون است توضیح اینکه چون قبول مشروط یک کنوانسیون بین المللی اصولا ً حق دولتها میباشد درماده ۴۶ کنوانسیون مذکور تصریح شده است : ۱. شرایط ناسازگار یا مقصود و هدف کنوانسیون مجاز نخواهد بود. ۲. در هر زمان میتوان شرایط را مسترد داشت . باید دانست لایحه تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت که در جلسه ۳ آذر ۱۳۸۷ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده در جلسه مورخ ۴/۱۰/۱۳۸۷ شورای نگهبان مورد بررسی قرار گرفته و مغایر با موازین شرع و قانون اساسی شناخته نشده است . خسرو گیتی |
| < قبل | بعد > |
|---|
